De bladeren
in de regen
waaiden nat
in kleuren
waaiden nat
in de regen
de bladeren
in kleuren
woensdag 27 oktober 2010
maandag 18 oktober 2010
dinsdag 5 oktober 2010
Yum Yum
Check de poppen! Me like! :) En het filmpje is fantastisch!
Check ook even de poppen! Me like! :)
Parallel Parking from Yum Yum London on Vimeo.
Check ook even de poppen! Me like! :)
vrijdag 10 september 2010
Coca Cola Zero rap
Mijn collega kwam met de nieuwe hit van Raymond. Bekend van zijn eerste hit "Witte chocolade".
Lief en integer zoals Raymond leek in zijn eerste video van Witte Chocolade, lijkt hij nu te zijn veranderd in een heuse stoere homeboy voor zijn soon-to-be-hitsong "Cola light". De song lijkt dan ook ontstaan te zijn door de beef tussen 7-up (of 7-down) en Cola light. Uiteraard kiest Raymond Cola light. Uit een fles of uit een blikje. De dagelijkse struggeling die wij allemaal kennen.
Maar volgens Raymond voel je bij de eerste slok meteen een prikje. En daar heeft hij wel gelijk in, eigenlijk. Hoewel ik gewone Coca Cola het lekkerst vind en als ik dan minder suiker van mezelf moet drinken, dan kies ik Cola Zero. Zo kwam ik dankzij een andere collega op een stukje uit de oude doos: "Light versus Zero". Mijn "ode" aan Zero. Toen dus al zijn tijd ver vooruit als reactie op Raymond's Cola light rap.
“Coca Cola introduceert deze maand een nieuwe cola variant zonder suiker in Nederland: Coca Cola Zero. De smaak van deze variant komt dichterbij de originele Coca Cola smaak dan de bekende Light, en richt zich specifiek op mannen. Want waar vrouwen zonder blikken of blozen Cola Light bestellen, kiezen mannen toch vaak voor reguliere cola, waarmee ze light-drankjes inmiddels een echt 'vrouwending' hebben gemaakt.”
Cocacola light was al een vrouwending, ga maar kijken op de website (www.cocacolalight.nl) daar ga je als zelfrespecterende (hetero – dat moet ik toegeven) man toch echt niet voor je plezier doorheen browsen. Dus is het een goede actie van Cocacola om het product op deze manier te innoveren. Want be honest, als je een man een cola light voor zichzelf hoort bestellen, begint er ergens in je hoofd een stemmetje “so gay, so gay!” te roepen.
De website van Coca Cola Zero is inderdaad erg mannelijk. Als ik de “light-website” met de “zero-website” vergelijk valt me, buiten de logische verschillen zoals het overwegend gebruik van zwart, geen onnodige andere kleuren en strakke lijnen, op dat de mate van interactiviteit en gebruik van de mogelijkheden op internet op de zero-website aanzienlijk groter is dan op de light-website.
Waar je op de light-website over het algemeen alleen maar informatie kan lezen en wijze van gadget naar de website van de International Fashion Week Amsterdam (ook niet geheel onbelangrijk moet ik toegeven) kan doorlinken, kan je op de zero-website filmpjes bekijken waar je moet raden in welk filmpje een acteur zit, je vrienden kan uitnodigen, je een smaaktest kan downloaden en waar ik het hardst om heb kunnen lachen is de man achter zijn bureau die je mateloos kan irriteren. Welcome into the world of men and let’s run his day!
Het is echt een hele leuke website, en zeker goed voor de lancering van een nieuw product. Al is het alleen maar omdat je lang op de website blijft hangen.
Wat ik me alleen afvraag is waarom wij vrouwen dan niet zo’n leuke website krijgen, en waarom coca cola light niet ook net zoals de echte coca cola hoeft te smaken! Houden wij dan echt alleen van mode?
Lief en integer zoals Raymond leek in zijn eerste video van Witte Chocolade, lijkt hij nu te zijn veranderd in een heuse stoere homeboy voor zijn soon-to-be-hitsong "Cola light". De song lijkt dan ook ontstaan te zijn door de beef tussen 7-up (of 7-down) en Cola light. Uiteraard kiest Raymond Cola light. Uit een fles of uit een blikje. De dagelijkse struggeling die wij allemaal kennen.
Maar volgens Raymond voel je bij de eerste slok meteen een prikje. En daar heeft hij wel gelijk in, eigenlijk. Hoewel ik gewone Coca Cola het lekkerst vind en als ik dan minder suiker van mezelf moet drinken, dan kies ik Cola Zero. Zo kwam ik dankzij een andere collega op een stukje uit de oude doos: "Light versus Zero". Mijn "ode" aan Zero. Toen dus al zijn tijd ver vooruit als reactie op Raymond's Cola light rap.
“Coca Cola introduceert deze maand een nieuwe cola variant zonder suiker in Nederland: Coca Cola Zero. De smaak van deze variant komt dichterbij de originele Coca Cola smaak dan de bekende Light, en richt zich specifiek op mannen. Want waar vrouwen zonder blikken of blozen Cola Light bestellen, kiezen mannen toch vaak voor reguliere cola, waarmee ze light-drankjes inmiddels een echt 'vrouwending' hebben gemaakt.”
Cocacola light was al een vrouwending, ga maar kijken op de website (www.cocacolalight.nl) daar ga je als zelfrespecterende (hetero – dat moet ik toegeven) man toch echt niet voor je plezier doorheen browsen. Dus is het een goede actie van Cocacola om het product op deze manier te innoveren. Want be honest, als je een man een cola light voor zichzelf hoort bestellen, begint er ergens in je hoofd een stemmetje “so gay, so gay!” te roepen.
De website van Coca Cola Zero is inderdaad erg mannelijk. Als ik de “light-website” met de “zero-website” vergelijk valt me, buiten de logische verschillen zoals het overwegend gebruik van zwart, geen onnodige andere kleuren en strakke lijnen, op dat de mate van interactiviteit en gebruik van de mogelijkheden op internet op de zero-website aanzienlijk groter is dan op de light-website.
Waar je op de light-website over het algemeen alleen maar informatie kan lezen en wijze van gadget naar de website van de International Fashion Week Amsterdam (ook niet geheel onbelangrijk moet ik toegeven) kan doorlinken, kan je op de zero-website filmpjes bekijken waar je moet raden in welk filmpje een acteur zit, je vrienden kan uitnodigen, je een smaaktest kan downloaden en waar ik het hardst om heb kunnen lachen is de man achter zijn bureau die je mateloos kan irriteren. Welcome into the world of men and let’s run his day!
Het is echt een hele leuke website, en zeker goed voor de lancering van een nieuw product. Al is het alleen maar omdat je lang op de website blijft hangen.
Wat ik me alleen afvraag is waarom wij vrouwen dan niet zo’n leuke website krijgen, en waarom coca cola light niet ook net zoals de echte coca cola hoeft te smaken! Houden wij dan echt alleen van mode?
dinsdag 27 juli 2010
Kopstukken en topmannen
Stukkoppen, mannentop, mannenstuk, kopman, topstuk, je kunt er best leuke combinaties van maken. Maar ik ben dan ook een taalsloerie. Eén zelfstandig naamwoord, want het zegt niks over wat voor sloerie ik ben.
Waar komt dat ineens vandaan? Nou, het viel me vandaag ineens op dat de woorden topman en kopstuk gebruikt worden voor mensen die de betekenis die het woord suggereert, niet waard zijn.
Zo denk je bij topman dat het een vent is die iets voorstelt, die heel wat is, en het klinkt sowieso alsof het ook een top gozer is.
Maar kijk eens naar ‘topman’ Tony Hayward, van BP. Olie overal, dieren gaan dood, natuur verwoest en het ecosysteem nog verder naar de verdoemenis. Hij betreurt de gebeurtenissen, maar verder kost het hem wel erg veel tijd. Zijn leven lijdt eronder, weet je. Dus het liefste rent hij weg van al zijn verantwoordelijkheden. Het is hem nog gelukt ook. Een paar slechte uitspraken en hij kan in oktober zijn spullen pakken en met 10 miljoen gaan rentenieren in een gebied waar BP nog niet heeft geboord.
Dan vandaag ook in het nieuws: Kopstuk Rode Khmer in beroep tegen vonnis. Kameraad Duch, het hoofd van de beruchte martelgevangenis Tuol Sleng in de tijd van de Rode Khmer in Cambodja, gaat in beroep tegen zijn veroordeling door het Cambodja-Tribunaal. (nu.nl). Het feit dat hij ertegen in beroep gaat en dat ook het woord ‘kameraad’ voor verwarring kan zorgen, laat ik even buiten beschouwing.
Het gaat over het woord ‘kopstuk’. Dat suggereert ook een “grote” betekenis. Iets van grote waarde. Als je het van een andere kant bekijkt, is daar misschien iets voor te zeggen, maar zo’n man verdient de titel toch niet? Niet als je luistert naar het woord en de woorden kop en stuk los van elkaar begrijpt. Kop, als in vooraan en stuk: een lekker ding of een stuk appeltaart.
Ik wil niets aan de taal doen en er zullen veel mensen zijn die dit niet eens opvalt of niets interesseert. Morgen ga ik ook weer door met mijn leven, maar vandaag stoorde ik me aan deze naamgeving. Het is misleidend. Misschien dat topman en kopstuk daarom één zelfstandig naamwoord zijn. Het zegt namelijk niks over de man of over het stuk. Of dat ze het überhaupt zijn. Net als taalsloerie dus. Ik ben namelijk helemaal geen sloerie.
Waar komt dat ineens vandaan? Nou, het viel me vandaag ineens op dat de woorden topman en kopstuk gebruikt worden voor mensen die de betekenis die het woord suggereert, niet waard zijn.
Zo denk je bij topman dat het een vent is die iets voorstelt, die heel wat is, en het klinkt sowieso alsof het ook een top gozer is.
Maar kijk eens naar ‘topman’ Tony Hayward, van BP. Olie overal, dieren gaan dood, natuur verwoest en het ecosysteem nog verder naar de verdoemenis. Hij betreurt de gebeurtenissen, maar verder kost het hem wel erg veel tijd. Zijn leven lijdt eronder, weet je. Dus het liefste rent hij weg van al zijn verantwoordelijkheden. Het is hem nog gelukt ook. Een paar slechte uitspraken en hij kan in oktober zijn spullen pakken en met 10 miljoen gaan rentenieren in een gebied waar BP nog niet heeft geboord.
Dan vandaag ook in het nieuws: Kopstuk Rode Khmer in beroep tegen vonnis. Kameraad Duch, het hoofd van de beruchte martelgevangenis Tuol Sleng in de tijd van de Rode Khmer in Cambodja, gaat in beroep tegen zijn veroordeling door het Cambodja-Tribunaal. (nu.nl). Het feit dat hij ertegen in beroep gaat en dat ook het woord ‘kameraad’ voor verwarring kan zorgen, laat ik even buiten beschouwing.
Het gaat over het woord ‘kopstuk’. Dat suggereert ook een “grote” betekenis. Iets van grote waarde. Als je het van een andere kant bekijkt, is daar misschien iets voor te zeggen, maar zo’n man verdient de titel toch niet? Niet als je luistert naar het woord en de woorden kop en stuk los van elkaar begrijpt. Kop, als in vooraan en stuk: een lekker ding of een stuk appeltaart.
Ik wil niets aan de taal doen en er zullen veel mensen zijn die dit niet eens opvalt of niets interesseert. Morgen ga ik ook weer door met mijn leven, maar vandaag stoorde ik me aan deze naamgeving. Het is misleidend. Misschien dat topman en kopstuk daarom één zelfstandig naamwoord zijn. Het zegt namelijk niks over de man of over het stuk. Of dat ze het überhaupt zijn. Net als taalsloerie dus. Ik ben namelijk helemaal geen sloerie.
The Roots "the fire"
Dat The Roots het nog steeds hebben, is naar mijn mening te danken aan het feit dat ze altijd trouw blijven aan hun eigen stijl. En dat brengt de wereld keer op keer weer een een goede dosis soul hip-hop. The Fire komt van hun nieuwe album How I got over (ook weer lekker) waarin John Legend featured. Echt een lekker nummer, maar de video is nog beter. Mooi en zonder geile wijven en big booties, heel verfrissend. Check ut uit!
Directed door Rik Cordero en 'executive produced' door The Roots.
Directed door Rik Cordero en 'executive produced' door The Roots.
donderdag 22 juli 2010
Big Bang Big Boom
Ik vind deze zo cool dat ik 'm gewoon ook op mijn site zet. Hier dus :-)
BIG BANG BIG BOOM - the new wall-painted animation by BLU from blu on Vimeo.
zondag 18 juli 2010
Vet geschift
Ik had net een vet gedicht
Zonder boter of mayonaise
Over haat, liefde en algehele malaise
Helaas toch geschift
Zonder boter of mayonaise
Over haat, liefde en algehele malaise
Helaas toch geschift
donderdag 8 juli 2010
Ode aan Bert
Geschreven voor de prijsvraag van Webads i.v.m. WKpoule. Hopelijk win ik een dagje spa Zuiver in Amsterdam.
1-2tje
Met het slijm aan de kin
En tranen in de ogen
Brok in de keel
Volhardend vertrouwen
Een slok, een vloek
Beheerst en uitzinnig
Joelend kijken we toe
En altijd op de bank
Jij maakt van oranje de nieuwe Wereldkampioen
Wij de nieuwe wereldkleur
Zwaaien we met vlaggen op het Museumplein
Straks
Wat er ook gebeurt
Prettige wedstrijd Bert
Jij mag scoren
1-2tje
Met het slijm aan de kin
En tranen in de ogen
Brok in de keel
Volhardend vertrouwen
Een slok, een vloek
Beheerst en uitzinnig
Joelend kijken we toe
En altijd op de bank
Jij maakt van oranje de nieuwe Wereldkampioen
Wij de nieuwe wereldkleur
Zwaaien we met vlaggen op het Museumplein
Straks
Wat er ook gebeurt
Prettige wedstrijd Bert
Jij mag scoren
donderdag 1 juli 2010
B. swingt
“Je had gelijk met wat je zei over mijn swing!”
“Het was echt heel leuk en ik heb in mijn buffer geslagen.”
“Mijn handen moeten verder uit elkaar, tijdelijk. Waardoor ik de clubface eerder sluit, dus mijn rechterhand iets lager, zeg maar.”
Zomaar wat quotes die B. de laatste maanden met me deelde. In bed, per sms, op msn. Dag en nacht.
Ik vind het mooi. Hoewel ik golf eigenlijk heel stom vind. Daar gaan de quotes over. Over dat spelletje voor mensen die maar hete aardappels blijven eten zonder ze door te slikken en eerst gedragsregels uit hun hoofd moeten leren voordat ze geaccepteerd worden door een kale gilet-dragende-choker-joker in een geruite broek.
Maar B. wordt er gelukkig van. Hij vindt het mooi, krijgt er energie van en later als hij groot is, dan is hij de beste pro van de wereld. Dat laatste verzin ik erbij, want daar geloof ik dan weer heilig in.
Ik ga af en toe eens mee en dan steek ik mijn op- en aanmerkingen op zijn spel niet onder stoelen of banken. Ik mag dan wel de ballen verstand van het spelletje hebben, ik heb wel ogen in mijn kop. Maar gelukkig wordt mijn mond niet gesnoerd. Mijn commentaar is zelfs meer dan welkom. Sterker nog, B. doet er wat mee. Mits het ergens op slaat natuurlijk. En langzamerhand verdwijnt mijn aversie tegen de sport.
Dat vind ik er zo mooi aan. Aan B. en zijn golf, zijn swing, zijn riflebag, zijn schoenen met spikes, nette broeken, handschoentjes, gelul over Par, nieuwe driver, houten 3, eigen tee’s en het “ik ben wat later, ga nog even een balletje slaan.” Terwijl ik zijn passie bekritiseer, leert hij mij zijn liefde begrijpen.
“Het was echt heel leuk en ik heb in mijn buffer geslagen.”
“Mijn handen moeten verder uit elkaar, tijdelijk. Waardoor ik de clubface eerder sluit, dus mijn rechterhand iets lager, zeg maar.”
Zomaar wat quotes die B. de laatste maanden met me deelde. In bed, per sms, op msn. Dag en nacht.
Ik vind het mooi. Hoewel ik golf eigenlijk heel stom vind. Daar gaan de quotes over. Over dat spelletje voor mensen die maar hete aardappels blijven eten zonder ze door te slikken en eerst gedragsregels uit hun hoofd moeten leren voordat ze geaccepteerd worden door een kale gilet-dragende-choker-joker in een geruite broek.
Maar B. wordt er gelukkig van. Hij vindt het mooi, krijgt er energie van en later als hij groot is, dan is hij de beste pro van de wereld. Dat laatste verzin ik erbij, want daar geloof ik dan weer heilig in.
Ik ga af en toe eens mee en dan steek ik mijn op- en aanmerkingen op zijn spel niet onder stoelen of banken. Ik mag dan wel de ballen verstand van het spelletje hebben, ik heb wel ogen in mijn kop. Maar gelukkig wordt mijn mond niet gesnoerd. Mijn commentaar is zelfs meer dan welkom. Sterker nog, B. doet er wat mee. Mits het ergens op slaat natuurlijk. En langzamerhand verdwijnt mijn aversie tegen de sport.
Dat vind ik er zo mooi aan. Aan B. en zijn golf, zijn swing, zijn riflebag, zijn schoenen met spikes, nette broeken, handschoentjes, gelul over Par, nieuwe driver, houten 3, eigen tee’s en het “ik ben wat later, ga nog even een balletje slaan.” Terwijl ik zijn passie bekritiseer, leert hij mij zijn liefde begrijpen.
woensdag 30 juni 2010
De taal der tekortkoming
Woorden tekort
Bij wat ik voel
Ik bedoel
Ik voel
Ik ben
Ik schrijf
Woorden
Die beklijven
Te kort
Die blijven
De woorden
Ik bedoel
Snap je wat ik voel?
Bij wat ik voel
Ik bedoel
Ik voel
Ik ben
Ik schrijf
Woorden
Die beklijven
Te kort
Die blijven
De woorden
Ik bedoel
Snap je wat ik voel?
woensdag 23 juni 2010
De man aan de overkant
Aan de overkant ligt hij
Te slapen onder een boom
Wij zijn blij dat hij niet hier ligt
Aan deze kant
Zijn we blij dat we daar niet liggen
Wij, de maatschappij
Met bikini’s, blote basten, praatjes en chips
Een huis, een zonnebril en een beker vol various vitamines sap
Maar superieur
Aan de overkant
Kent hij de vrijheid om er te slapen
Te slapen onder een boom
Wij zijn blij dat hij niet hier ligt
Aan deze kant
Zijn we blij dat we daar niet liggen
Wij, de maatschappij
Met bikini’s, blote basten, praatjes en chips
Een huis, een zonnebril en een beker vol various vitamines sap
Maar superieur
Aan de overkant
Kent hij de vrijheid om er te slapen
woensdag 16 juni 2010
Videoteaser
Je hebt een teaser voor een film, een album, de nieuwe collectie van "this new cool designer", en wie zegt dat je geen teaser kunt maken voor je nieuwe videoclip.
Zoals N*E*R*D voor hun nieuwe video (en single) Hot 'n Fun. Ik vind het een beetje overdreven om een teaser te maken voor je videoclip, maar het feit dat je het doet, schept hoge verwachtingen.
Hier de teaser. Kijk zelf maar of je vanaf nu aan net en buis gekluisterd, wacht op de eerste vertoning van het veelbelovende eindresultaat.
Zoals N*E*R*D voor hun nieuwe video (en single) Hot 'n Fun. Ik vind het een beetje overdreven om een teaser te maken voor je videoclip, maar het feit dat je het doet, schept hoge verwachtingen.
Hier de teaser. Kijk zelf maar of je vanaf nu aan net en buis gekluisterd, wacht op de eerste vertoning van het veelbelovende eindresultaat.
zondag 13 juni 2010
Rolstoelliefde
Hand in hand gleden ze over het trottoir. Lachend, giechelend en kletsend. Met de onwennigheid van een eerste date. Licht waren ze, gewichtloos. Niet beperkt door zwaartekracht. Of door wat dan ook. Zoals liefde is. Een hart vol passie, maar slap in de benen. Ieder in een eigen rolstoel.
woensdag 9 juni 2010
Trassi
Er was eens een meisje
Zij kwam uit Indonesië
Maar wist niet meer zo goed
Dat het in de nasi goreng moest
Zij kwam uit Indonesië
Maar wist niet meer zo goed
Dat het in de nasi goreng moest
woensdag 2 juni 2010
Uitzet en samenwonen
Tegenwoordig heb je eerder recht op je uitzet, omdat de meeste mensen, voordat ze gaan samenwonen, eerst op zichzelf gaan wonen. “Op kamers” noemen ze dat. Alsof je meerdere kamers van een hok van 2 bij 2 kunt maken.
Toen ik “op kamers” ging, had ik er eentje van 3 bij 4. Ik kreeg wel een koelkast van mijn ouders. Maar het was nog te vroeg om mij de door mijn moeder zorgvuldig bij elkaar verzamelde bestekset (inclusief opscheplepels) te overhandigen.
Inmiddels woon ik zo’n 7 jaar in een respectabel appartement en heeft het mooie bestek lang genoeg onder het stof gelegen. “Ma?, vroeg ik, mag ik het bestek hebben?” Waarop mijn moeder antwoordde: “Jawel hoor, maar dat wilde ik je eigenlijk pas geven wanneer je zou gaan samenwonen.”
Krijg ik dat weer; samenwonen. De laatste tijd vragen steeds meer mensen me wanneer ik ga samenwonen, want daar vinden ze het wel tijd voor. Waarom? Ben ik oud genoeg voor een agenda op het prikbord? Is mijn relatie wel toe aan een gezamenlijke rekening en een huishoudportemonnee? Hou toch op.
Ik zie ook heus wel de voordelen van samenwonen, maar ik vind het nu nog niet nodig. En eerlijk gezegd weet ik helemaal niet wanneer ik daar wel de importantie van zal inzien. Misschien wel nooit en dat zou pas zonde zijn van dat mooie bestek! Kan ik er beter nu al fijn van genieten. Voordat ik samenwoon.
Toen ik “op kamers” ging, had ik er eentje van 3 bij 4. Ik kreeg wel een koelkast van mijn ouders. Maar het was nog te vroeg om mij de door mijn moeder zorgvuldig bij elkaar verzamelde bestekset (inclusief opscheplepels) te overhandigen.
Inmiddels woon ik zo’n 7 jaar in een respectabel appartement en heeft het mooie bestek lang genoeg onder het stof gelegen. “Ma?, vroeg ik, mag ik het bestek hebben?” Waarop mijn moeder antwoordde: “Jawel hoor, maar dat wilde ik je eigenlijk pas geven wanneer je zou gaan samenwonen.”
Krijg ik dat weer; samenwonen. De laatste tijd vragen steeds meer mensen me wanneer ik ga samenwonen, want daar vinden ze het wel tijd voor. Waarom? Ben ik oud genoeg voor een agenda op het prikbord? Is mijn relatie wel toe aan een gezamenlijke rekening en een huishoudportemonnee? Hou toch op.
Ik zie ook heus wel de voordelen van samenwonen, maar ik vind het nu nog niet nodig. En eerlijk gezegd weet ik helemaal niet wanneer ik daar wel de importantie van zal inzien. Misschien wel nooit en dat zou pas zonde zijn van dat mooie bestek! Kan ik er beter nu al fijn van genieten. Voordat ik samenwoon.
Zo maakt u het, meneer
Kinderlogica. Ik vind het fantastisch. En gelukkig betrap ik mezelf er ook wel eens op.
Sommige mensen, ook wel volwassenen genoemd, bestempelen mijn kinderlogica weleens als dom, onwetendheid en kinderachtig. Misschien omdat ze vinden dat je eenmaal ouder dan 18, geen fantasie meer mag hebben en altijd alleen maar mag zoeken naar een logische verklaring. Wat ze echter niet inzien, is dat kinderlogica vaak een stuk logischer is dan de verklaring die zij er zelf voor gezocht hebben.
Zoals de reclame van Hertog ijs over hoe Stacciatella ijs wordt gemaakt. Als volwassene weten wij helaas dat ijs wordt gemaakt door melk te mixen met room, suiker en wat eierdooiers. Maar waarom is dat logischer dan de verklaring die door het jongetje wordt gegeven in de reclame?
Waarom is het zo onlogisch dat stracciatella ijs wordt gemaakt van gespikkelde koeien in chocoladeregen en koude weersomstandigheden. Melk komt toch van de koe? En ijs wordt toch gemaakt van melk? En die chocoladeregen, daar dromen we toch allemaal wel eens van?
Ik hou van kinderlogica. Het is alleen jammer dat volwassenen daar de logica niet meer van inzien.
Sommige mensen, ook wel volwassenen genoemd, bestempelen mijn kinderlogica weleens als dom, onwetendheid en kinderachtig. Misschien omdat ze vinden dat je eenmaal ouder dan 18, geen fantasie meer mag hebben en altijd alleen maar mag zoeken naar een logische verklaring. Wat ze echter niet inzien, is dat kinderlogica vaak een stuk logischer is dan de verklaring die zij er zelf voor gezocht hebben.
Zoals de reclame van Hertog ijs over hoe Stacciatella ijs wordt gemaakt. Als volwassene weten wij helaas dat ijs wordt gemaakt door melk te mixen met room, suiker en wat eierdooiers. Maar waarom is dat logischer dan de verklaring die door het jongetje wordt gegeven in de reclame?
Waarom is het zo onlogisch dat stracciatella ijs wordt gemaakt van gespikkelde koeien in chocoladeregen en koude weersomstandigheden. Melk komt toch van de koe? En ijs wordt toch gemaakt van melk? En die chocoladeregen, daar dromen we toch allemaal wel eens van?
Ik hou van kinderlogica. Het is alleen jammer dat volwassenen daar de logica niet meer van inzien.
zaterdag 15 mei 2010
Heimwee
Heimwee is het ziekelijk verlangen naar huis. Dat is het misschien niet echt, want het verlangen is niet ziekelijk en ik ben thuis. Toch is het een goede verwoording van wat ik voel. Want hoewel ik hier een gelukkig leven heb en dankbaar ben voor alle kansen die ik in mijn leven heb, is er altijd een stukje in me dat verlangt naar het land waar de zon haar verstikkende warmte verspreidt over een prachtig schoon vol lachende contrasten en onderliggende emotie; mijn geboorteland Indonesië.
Ik hoop niet dat je me verkeerd begrijpt. Ik ben blij om hier te wonen en in vrijheid mijn hart te kunnen volgen. Ook weet ik dat mijn verlangen niet puur kan zijn, omdat ik er altijd “op vakantie” ben en me altijd kan omdraaien naar de rijkdom hier in Nederland. Toch is het altijd meer dan een vakantie en is omdraaien moeilijk. Welke kant ik ook omdraai, terugkeren lijkt altijd de andere kant op.
Dat is niet erg. Het ligt niet zwaar op mijn hart. Zo is het en het is zo een deel van wie ik ben. Ik ben daardoor juist een rijk mens. Ik heb twee landen die ik mijn thuis kan noemen. Ik mag de goede vruchten van beide kanten plukken en de rotte laten liggen. Toch denk ik soms met weemoed aan de keren dat ik zo onvoorwaardelijk gelukkig was. Niet omdat ik vakantie had, niet omdat ik even niks hoefde, niet omdat ik genoot van prachtige vergezichten, en ook niet omdat niemand mij ergens toe verplichtte. Het was iets anders.
Het is iets anders. En iedereen die hier een mening over heeft, mag dat van mij hebben. Er hoeft alleen niet perse een rationele of psychologische verklaring aan ten grondslag te liggen. Want wanneer ik 1 van mijn dierbaarste foto’s op mijn prikbord zie, dan heb ik gewoon een beetje heimwee. En dat mag best.
Ik hoop niet dat je me verkeerd begrijpt. Ik ben blij om hier te wonen en in vrijheid mijn hart te kunnen volgen. Ook weet ik dat mijn verlangen niet puur kan zijn, omdat ik er altijd “op vakantie” ben en me altijd kan omdraaien naar de rijkdom hier in Nederland. Toch is het altijd meer dan een vakantie en is omdraaien moeilijk. Welke kant ik ook omdraai, terugkeren lijkt altijd de andere kant op.
Dat is niet erg. Het ligt niet zwaar op mijn hart. Zo is het en het is zo een deel van wie ik ben. Ik ben daardoor juist een rijk mens. Ik heb twee landen die ik mijn thuis kan noemen. Ik mag de goede vruchten van beide kanten plukken en de rotte laten liggen. Toch denk ik soms met weemoed aan de keren dat ik zo onvoorwaardelijk gelukkig was. Niet omdat ik vakantie had, niet omdat ik even niks hoefde, niet omdat ik genoot van prachtige vergezichten, en ook niet omdat niemand mij ergens toe verplichtte. Het was iets anders.
Het is iets anders. En iedereen die hier een mening over heeft, mag dat van mij hebben. Er hoeft alleen niet perse een rationele of psychologische verklaring aan ten grondslag te liggen. Want wanneer ik 1 van mijn dierbaarste foto’s op mijn prikbord zie, dan heb ik gewoon een beetje heimwee. En dat mag best.
Abonneren op:
Posts (Atom)