Stukkoppen, mannentop, mannenstuk, kopman, topstuk, je kunt er best leuke combinaties van maken. Maar ik ben dan ook een taalsloerie. Eén zelfstandig naamwoord, want het zegt niks over wat voor sloerie ik ben.
Waar komt dat ineens vandaan? Nou, het viel me vandaag ineens op dat de woorden topman en kopstuk gebruikt worden voor mensen die de betekenis die het woord suggereert, niet waard zijn.
Zo denk je bij topman dat het een vent is die iets voorstelt, die heel wat is, en het klinkt sowieso alsof het ook een top gozer is.
Maar kijk eens naar ‘topman’ Tony Hayward, van BP. Olie overal, dieren gaan dood, natuur verwoest en het ecosysteem nog verder naar de verdoemenis. Hij betreurt de gebeurtenissen, maar verder kost het hem wel erg veel tijd. Zijn leven lijdt eronder, weet je. Dus het liefste rent hij weg van al zijn verantwoordelijkheden. Het is hem nog gelukt ook. Een paar slechte uitspraken en hij kan in oktober zijn spullen pakken en met 10 miljoen gaan rentenieren in een gebied waar BP nog niet heeft geboord.
Dan vandaag ook in het nieuws: Kopstuk Rode Khmer in beroep tegen vonnis. Kameraad Duch, het hoofd van de beruchte martelgevangenis Tuol Sleng in de tijd van de Rode Khmer in Cambodja, gaat in beroep tegen zijn veroordeling door het Cambodja-Tribunaal. (nu.nl). Het feit dat hij ertegen in beroep gaat en dat ook het woord ‘kameraad’ voor verwarring kan zorgen, laat ik even buiten beschouwing.
Het gaat over het woord ‘kopstuk’. Dat suggereert ook een “grote” betekenis. Iets van grote waarde. Als je het van een andere kant bekijkt, is daar misschien iets voor te zeggen, maar zo’n man verdient de titel toch niet? Niet als je luistert naar het woord en de woorden kop en stuk los van elkaar begrijpt. Kop, als in vooraan en stuk: een lekker ding of een stuk appeltaart.
Ik wil niets aan de taal doen en er zullen veel mensen zijn die dit niet eens opvalt of niets interesseert. Morgen ga ik ook weer door met mijn leven, maar vandaag stoorde ik me aan deze naamgeving. Het is misleidend. Misschien dat topman en kopstuk daarom één zelfstandig naamwoord zijn. Het zegt namelijk niks over de man of over het stuk. Of dat ze het überhaupt zijn. Net als taalsloerie dus. Ik ben namelijk helemaal geen sloerie.
dinsdag 27 juli 2010
The Roots "the fire"
Dat The Roots het nog steeds hebben, is naar mijn mening te danken aan het feit dat ze altijd trouw blijven aan hun eigen stijl. En dat brengt de wereld keer op keer weer een een goede dosis soul hip-hop. The Fire komt van hun nieuwe album How I got over (ook weer lekker) waarin John Legend featured. Echt een lekker nummer, maar de video is nog beter. Mooi en zonder geile wijven en big booties, heel verfrissend. Check ut uit!
Directed door Rik Cordero en 'executive produced' door The Roots.
Directed door Rik Cordero en 'executive produced' door The Roots.
donderdag 22 juli 2010
Big Bang Big Boom
Ik vind deze zo cool dat ik 'm gewoon ook op mijn site zet. Hier dus :-)
BIG BANG BIG BOOM - the new wall-painted animation by BLU from blu on Vimeo.
zondag 18 juli 2010
Vet geschift
Ik had net een vet gedicht
Zonder boter of mayonaise
Over haat, liefde en algehele malaise
Helaas toch geschift
Zonder boter of mayonaise
Over haat, liefde en algehele malaise
Helaas toch geschift
donderdag 8 juli 2010
Ode aan Bert
Geschreven voor de prijsvraag van Webads i.v.m. WKpoule. Hopelijk win ik een dagje spa Zuiver in Amsterdam.
1-2tje
Met het slijm aan de kin
En tranen in de ogen
Brok in de keel
Volhardend vertrouwen
Een slok, een vloek
Beheerst en uitzinnig
Joelend kijken we toe
En altijd op de bank
Jij maakt van oranje de nieuwe Wereldkampioen
Wij de nieuwe wereldkleur
Zwaaien we met vlaggen op het Museumplein
Straks
Wat er ook gebeurt
Prettige wedstrijd Bert
Jij mag scoren
1-2tje
Met het slijm aan de kin
En tranen in de ogen
Brok in de keel
Volhardend vertrouwen
Een slok, een vloek
Beheerst en uitzinnig
Joelend kijken we toe
En altijd op de bank
Jij maakt van oranje de nieuwe Wereldkampioen
Wij de nieuwe wereldkleur
Zwaaien we met vlaggen op het Museumplein
Straks
Wat er ook gebeurt
Prettige wedstrijd Bert
Jij mag scoren
donderdag 1 juli 2010
B. swingt
“Je had gelijk met wat je zei over mijn swing!”
“Het was echt heel leuk en ik heb in mijn buffer geslagen.”
“Mijn handen moeten verder uit elkaar, tijdelijk. Waardoor ik de clubface eerder sluit, dus mijn rechterhand iets lager, zeg maar.”
Zomaar wat quotes die B. de laatste maanden met me deelde. In bed, per sms, op msn. Dag en nacht.
Ik vind het mooi. Hoewel ik golf eigenlijk heel stom vind. Daar gaan de quotes over. Over dat spelletje voor mensen die maar hete aardappels blijven eten zonder ze door te slikken en eerst gedragsregels uit hun hoofd moeten leren voordat ze geaccepteerd worden door een kale gilet-dragende-choker-joker in een geruite broek.
Maar B. wordt er gelukkig van. Hij vindt het mooi, krijgt er energie van en later als hij groot is, dan is hij de beste pro van de wereld. Dat laatste verzin ik erbij, want daar geloof ik dan weer heilig in.
Ik ga af en toe eens mee en dan steek ik mijn op- en aanmerkingen op zijn spel niet onder stoelen of banken. Ik mag dan wel de ballen verstand van het spelletje hebben, ik heb wel ogen in mijn kop. Maar gelukkig wordt mijn mond niet gesnoerd. Mijn commentaar is zelfs meer dan welkom. Sterker nog, B. doet er wat mee. Mits het ergens op slaat natuurlijk. En langzamerhand verdwijnt mijn aversie tegen de sport.
Dat vind ik er zo mooi aan. Aan B. en zijn golf, zijn swing, zijn riflebag, zijn schoenen met spikes, nette broeken, handschoentjes, gelul over Par, nieuwe driver, houten 3, eigen tee’s en het “ik ben wat later, ga nog even een balletje slaan.” Terwijl ik zijn passie bekritiseer, leert hij mij zijn liefde begrijpen.
“Het was echt heel leuk en ik heb in mijn buffer geslagen.”
“Mijn handen moeten verder uit elkaar, tijdelijk. Waardoor ik de clubface eerder sluit, dus mijn rechterhand iets lager, zeg maar.”
Zomaar wat quotes die B. de laatste maanden met me deelde. In bed, per sms, op msn. Dag en nacht.
Ik vind het mooi. Hoewel ik golf eigenlijk heel stom vind. Daar gaan de quotes over. Over dat spelletje voor mensen die maar hete aardappels blijven eten zonder ze door te slikken en eerst gedragsregels uit hun hoofd moeten leren voordat ze geaccepteerd worden door een kale gilet-dragende-choker-joker in een geruite broek.
Maar B. wordt er gelukkig van. Hij vindt het mooi, krijgt er energie van en later als hij groot is, dan is hij de beste pro van de wereld. Dat laatste verzin ik erbij, want daar geloof ik dan weer heilig in.
Ik ga af en toe eens mee en dan steek ik mijn op- en aanmerkingen op zijn spel niet onder stoelen of banken. Ik mag dan wel de ballen verstand van het spelletje hebben, ik heb wel ogen in mijn kop. Maar gelukkig wordt mijn mond niet gesnoerd. Mijn commentaar is zelfs meer dan welkom. Sterker nog, B. doet er wat mee. Mits het ergens op slaat natuurlijk. En langzamerhand verdwijnt mijn aversie tegen de sport.
Dat vind ik er zo mooi aan. Aan B. en zijn golf, zijn swing, zijn riflebag, zijn schoenen met spikes, nette broeken, handschoentjes, gelul over Par, nieuwe driver, houten 3, eigen tee’s en het “ik ben wat later, ga nog even een balletje slaan.” Terwijl ik zijn passie bekritiseer, leert hij mij zijn liefde begrijpen.
woensdag 30 juni 2010
De taal der tekortkoming
Woorden tekort
Bij wat ik voel
Ik bedoel
Ik voel
Ik ben
Ik schrijf
Woorden
Die beklijven
Te kort
Die blijven
De woorden
Ik bedoel
Snap je wat ik voel?
Bij wat ik voel
Ik bedoel
Ik voel
Ik ben
Ik schrijf
Woorden
Die beklijven
Te kort
Die blijven
De woorden
Ik bedoel
Snap je wat ik voel?
woensdag 23 juni 2010
De man aan de overkant
Aan de overkant ligt hij
Te slapen onder een boom
Wij zijn blij dat hij niet hier ligt
Aan deze kant
Zijn we blij dat we daar niet liggen
Wij, de maatschappij
Met bikini’s, blote basten, praatjes en chips
Een huis, een zonnebril en een beker vol various vitamines sap
Maar superieur
Aan de overkant
Kent hij de vrijheid om er te slapen
Te slapen onder een boom
Wij zijn blij dat hij niet hier ligt
Aan deze kant
Zijn we blij dat we daar niet liggen
Wij, de maatschappij
Met bikini’s, blote basten, praatjes en chips
Een huis, een zonnebril en een beker vol various vitamines sap
Maar superieur
Aan de overkant
Kent hij de vrijheid om er te slapen
woensdag 16 juni 2010
Videoteaser
Je hebt een teaser voor een film, een album, de nieuwe collectie van "this new cool designer", en wie zegt dat je geen teaser kunt maken voor je nieuwe videoclip.
Zoals N*E*R*D voor hun nieuwe video (en single) Hot 'n Fun. Ik vind het een beetje overdreven om een teaser te maken voor je videoclip, maar het feit dat je het doet, schept hoge verwachtingen.
Hier de teaser. Kijk zelf maar of je vanaf nu aan net en buis gekluisterd, wacht op de eerste vertoning van het veelbelovende eindresultaat.
Zoals N*E*R*D voor hun nieuwe video (en single) Hot 'n Fun. Ik vind het een beetje overdreven om een teaser te maken voor je videoclip, maar het feit dat je het doet, schept hoge verwachtingen.
Hier de teaser. Kijk zelf maar of je vanaf nu aan net en buis gekluisterd, wacht op de eerste vertoning van het veelbelovende eindresultaat.
zondag 13 juni 2010
Rolstoelliefde
Hand in hand gleden ze over het trottoir. Lachend, giechelend en kletsend. Met de onwennigheid van een eerste date. Licht waren ze, gewichtloos. Niet beperkt door zwaartekracht. Of door wat dan ook. Zoals liefde is. Een hart vol passie, maar slap in de benen. Ieder in een eigen rolstoel.
woensdag 9 juni 2010
Trassi
Er was eens een meisje
Zij kwam uit Indonesië
Maar wist niet meer zo goed
Dat het in de nasi goreng moest
Zij kwam uit Indonesië
Maar wist niet meer zo goed
Dat het in de nasi goreng moest
woensdag 2 juni 2010
Uitzet en samenwonen
Tegenwoordig heb je eerder recht op je uitzet, omdat de meeste mensen, voordat ze gaan samenwonen, eerst op zichzelf gaan wonen. “Op kamers” noemen ze dat. Alsof je meerdere kamers van een hok van 2 bij 2 kunt maken.
Toen ik “op kamers” ging, had ik er eentje van 3 bij 4. Ik kreeg wel een koelkast van mijn ouders. Maar het was nog te vroeg om mij de door mijn moeder zorgvuldig bij elkaar verzamelde bestekset (inclusief opscheplepels) te overhandigen.
Inmiddels woon ik zo’n 7 jaar in een respectabel appartement en heeft het mooie bestek lang genoeg onder het stof gelegen. “Ma?, vroeg ik, mag ik het bestek hebben?” Waarop mijn moeder antwoordde: “Jawel hoor, maar dat wilde ik je eigenlijk pas geven wanneer je zou gaan samenwonen.”
Krijg ik dat weer; samenwonen. De laatste tijd vragen steeds meer mensen me wanneer ik ga samenwonen, want daar vinden ze het wel tijd voor. Waarom? Ben ik oud genoeg voor een agenda op het prikbord? Is mijn relatie wel toe aan een gezamenlijke rekening en een huishoudportemonnee? Hou toch op.
Ik zie ook heus wel de voordelen van samenwonen, maar ik vind het nu nog niet nodig. En eerlijk gezegd weet ik helemaal niet wanneer ik daar wel de importantie van zal inzien. Misschien wel nooit en dat zou pas zonde zijn van dat mooie bestek! Kan ik er beter nu al fijn van genieten. Voordat ik samenwoon.
Toen ik “op kamers” ging, had ik er eentje van 3 bij 4. Ik kreeg wel een koelkast van mijn ouders. Maar het was nog te vroeg om mij de door mijn moeder zorgvuldig bij elkaar verzamelde bestekset (inclusief opscheplepels) te overhandigen.
Inmiddels woon ik zo’n 7 jaar in een respectabel appartement en heeft het mooie bestek lang genoeg onder het stof gelegen. “Ma?, vroeg ik, mag ik het bestek hebben?” Waarop mijn moeder antwoordde: “Jawel hoor, maar dat wilde ik je eigenlijk pas geven wanneer je zou gaan samenwonen.”
Krijg ik dat weer; samenwonen. De laatste tijd vragen steeds meer mensen me wanneer ik ga samenwonen, want daar vinden ze het wel tijd voor. Waarom? Ben ik oud genoeg voor een agenda op het prikbord? Is mijn relatie wel toe aan een gezamenlijke rekening en een huishoudportemonnee? Hou toch op.
Ik zie ook heus wel de voordelen van samenwonen, maar ik vind het nu nog niet nodig. En eerlijk gezegd weet ik helemaal niet wanneer ik daar wel de importantie van zal inzien. Misschien wel nooit en dat zou pas zonde zijn van dat mooie bestek! Kan ik er beter nu al fijn van genieten. Voordat ik samenwoon.
Zo maakt u het, meneer
Kinderlogica. Ik vind het fantastisch. En gelukkig betrap ik mezelf er ook wel eens op.
Sommige mensen, ook wel volwassenen genoemd, bestempelen mijn kinderlogica weleens als dom, onwetendheid en kinderachtig. Misschien omdat ze vinden dat je eenmaal ouder dan 18, geen fantasie meer mag hebben en altijd alleen maar mag zoeken naar een logische verklaring. Wat ze echter niet inzien, is dat kinderlogica vaak een stuk logischer is dan de verklaring die zij er zelf voor gezocht hebben.
Zoals de reclame van Hertog ijs over hoe Stacciatella ijs wordt gemaakt. Als volwassene weten wij helaas dat ijs wordt gemaakt door melk te mixen met room, suiker en wat eierdooiers. Maar waarom is dat logischer dan de verklaring die door het jongetje wordt gegeven in de reclame?
Waarom is het zo onlogisch dat stracciatella ijs wordt gemaakt van gespikkelde koeien in chocoladeregen en koude weersomstandigheden. Melk komt toch van de koe? En ijs wordt toch gemaakt van melk? En die chocoladeregen, daar dromen we toch allemaal wel eens van?
Ik hou van kinderlogica. Het is alleen jammer dat volwassenen daar de logica niet meer van inzien.
Sommige mensen, ook wel volwassenen genoemd, bestempelen mijn kinderlogica weleens als dom, onwetendheid en kinderachtig. Misschien omdat ze vinden dat je eenmaal ouder dan 18, geen fantasie meer mag hebben en altijd alleen maar mag zoeken naar een logische verklaring. Wat ze echter niet inzien, is dat kinderlogica vaak een stuk logischer is dan de verklaring die zij er zelf voor gezocht hebben.
Zoals de reclame van Hertog ijs over hoe Stacciatella ijs wordt gemaakt. Als volwassene weten wij helaas dat ijs wordt gemaakt door melk te mixen met room, suiker en wat eierdooiers. Maar waarom is dat logischer dan de verklaring die door het jongetje wordt gegeven in de reclame?
Waarom is het zo onlogisch dat stracciatella ijs wordt gemaakt van gespikkelde koeien in chocoladeregen en koude weersomstandigheden. Melk komt toch van de koe? En ijs wordt toch gemaakt van melk? En die chocoladeregen, daar dromen we toch allemaal wel eens van?
Ik hou van kinderlogica. Het is alleen jammer dat volwassenen daar de logica niet meer van inzien.
zaterdag 15 mei 2010
Heimwee
Heimwee is het ziekelijk verlangen naar huis. Dat is het misschien niet echt, want het verlangen is niet ziekelijk en ik ben thuis. Toch is het een goede verwoording van wat ik voel. Want hoewel ik hier een gelukkig leven heb en dankbaar ben voor alle kansen die ik in mijn leven heb, is er altijd een stukje in me dat verlangt naar het land waar de zon haar verstikkende warmte verspreidt over een prachtig schoon vol lachende contrasten en onderliggende emotie; mijn geboorteland Indonesië.
Ik hoop niet dat je me verkeerd begrijpt. Ik ben blij om hier te wonen en in vrijheid mijn hart te kunnen volgen. Ook weet ik dat mijn verlangen niet puur kan zijn, omdat ik er altijd “op vakantie” ben en me altijd kan omdraaien naar de rijkdom hier in Nederland. Toch is het altijd meer dan een vakantie en is omdraaien moeilijk. Welke kant ik ook omdraai, terugkeren lijkt altijd de andere kant op.
Dat is niet erg. Het ligt niet zwaar op mijn hart. Zo is het en het is zo een deel van wie ik ben. Ik ben daardoor juist een rijk mens. Ik heb twee landen die ik mijn thuis kan noemen. Ik mag de goede vruchten van beide kanten plukken en de rotte laten liggen. Toch denk ik soms met weemoed aan de keren dat ik zo onvoorwaardelijk gelukkig was. Niet omdat ik vakantie had, niet omdat ik even niks hoefde, niet omdat ik genoot van prachtige vergezichten, en ook niet omdat niemand mij ergens toe verplichtte. Het was iets anders.
Het is iets anders. En iedereen die hier een mening over heeft, mag dat van mij hebben. Er hoeft alleen niet perse een rationele of psychologische verklaring aan ten grondslag te liggen. Want wanneer ik 1 van mijn dierbaarste foto’s op mijn prikbord zie, dan heb ik gewoon een beetje heimwee. En dat mag best.
Ik hoop niet dat je me verkeerd begrijpt. Ik ben blij om hier te wonen en in vrijheid mijn hart te kunnen volgen. Ook weet ik dat mijn verlangen niet puur kan zijn, omdat ik er altijd “op vakantie” ben en me altijd kan omdraaien naar de rijkdom hier in Nederland. Toch is het altijd meer dan een vakantie en is omdraaien moeilijk. Welke kant ik ook omdraai, terugkeren lijkt altijd de andere kant op.
Dat is niet erg. Het ligt niet zwaar op mijn hart. Zo is het en het is zo een deel van wie ik ben. Ik ben daardoor juist een rijk mens. Ik heb twee landen die ik mijn thuis kan noemen. Ik mag de goede vruchten van beide kanten plukken en de rotte laten liggen. Toch denk ik soms met weemoed aan de keren dat ik zo onvoorwaardelijk gelukkig was. Niet omdat ik vakantie had, niet omdat ik even niks hoefde, niet omdat ik genoot van prachtige vergezichten, en ook niet omdat niemand mij ergens toe verplichtte. Het was iets anders.
Het is iets anders. En iedereen die hier een mening over heeft, mag dat van mij hebben. Er hoeft alleen niet perse een rationele of psychologische verklaring aan ten grondslag te liggen. Want wanneer ik 1 van mijn dierbaarste foto’s op mijn prikbord zie, dan heb ik gewoon een beetje heimwee. En dat mag best.
vrijdag 14 mei 2010
Huiselijk geweld
Laat ik beginnen om te zeggen dat ik met deze post het fenomeen huiselijk geweld op geen enkele manier belachelijk wil maken of de kwalijkheid ervan wil ontkrachten. Ook ben ik me bewust van de enigszins dramatische vergelijking.
Toch ben ik momenteel slachtoffer van huiselijk geweld. Huiselijk geweld aan mijn gemoedsrust. Mijn geest. Mijn eens zo vrije geest die nu aan huis gekluisterd wanhopig 45 koekjes is gaan bakken. Die ineens chagrijnig wordt als er buiten geen poep uitkomt, maar eenmaal binnen direct overal behalve op de krant wordt gedropt. Mijn geest die nu dwangmatig elk grasveldje in een straal van 1 kilometer opzoekt en daar maar gaat zitten lezen omdat meneer toch echt een keer moet plassen. Die elke dag in haar vakantie om uiterlijk half 9 de bevuilde straten afwandelt om elke 100 meter gras uit de bek te trekken.
Mijn geest die deze week op Mac past. De ‘kleine hond’ pup van J. en S. Niet zomaar alleen te laten, zindelijk genoeg om buiten alles op te houden en het binnen overal de vrije loop te laten, waanzinnig, speels, lief, jong en uitdagend. En hoewel mijn geest huiselijk geweld is aangedaan, zorgt haar ziel met alle liefde zo goed mogelijk voor het beestje en begint zelfs van hem te houden. Het zorgen voor een puppie gaat alleen niet over rozen.
En dan te bedenken dat mensen kinderen willen. Nee, daarvoor hou ik nog echt teveel van mezelf.
Toch ben ik momenteel slachtoffer van huiselijk geweld. Huiselijk geweld aan mijn gemoedsrust. Mijn geest. Mijn eens zo vrije geest die nu aan huis gekluisterd wanhopig 45 koekjes is gaan bakken. Die ineens chagrijnig wordt als er buiten geen poep uitkomt, maar eenmaal binnen direct overal behalve op de krant wordt gedropt. Mijn geest die nu dwangmatig elk grasveldje in een straal van 1 kilometer opzoekt en daar maar gaat zitten lezen omdat meneer toch echt een keer moet plassen. Die elke dag in haar vakantie om uiterlijk half 9 de bevuilde straten afwandelt om elke 100 meter gras uit de bek te trekken.
Mijn geest die deze week op Mac past. De ‘kleine hond’ pup van J. en S. Niet zomaar alleen te laten, zindelijk genoeg om buiten alles op te houden en het binnen overal de vrije loop te laten, waanzinnig, speels, lief, jong en uitdagend. En hoewel mijn geest huiselijk geweld is aangedaan, zorgt haar ziel met alle liefde zo goed mogelijk voor het beestje en begint zelfs van hem te houden. Het zorgen voor een puppie gaat alleen niet over rozen.
En dan te bedenken dat mensen kinderen willen. Nee, daarvoor hou ik nog echt teveel van mezelf.
donderdag 13 mei 2010
Uit Alice in Wonderland
Hi,
Ben bezig met een verhaal dat geïnspireerd is door Alice in Wonderland. Daarvoor heb ik het boek nu al meerdere malen gelezen, maar er is 1 zin waar ik niet uitkom. Ik vind hem prachtig. Misschien juist daarom. Wie helpt mij de zin te verklaren/uit te leggen/ weerleggen/ et ce te ra...
"Denk nooit dat je niet anders bent dan wat het in de ogen van anderen misschien lijkt dat wat je was of misschien geweest bent niet anders was dan dat je wat je was geweest in hun ogen anders was geweest."
Alle reactie is meer dan welkom!
Ben bezig met een verhaal dat geïnspireerd is door Alice in Wonderland. Daarvoor heb ik het boek nu al meerdere malen gelezen, maar er is 1 zin waar ik niet uitkom. Ik vind hem prachtig. Misschien juist daarom. Wie helpt mij de zin te verklaren/uit te leggen/ weerleggen/ et ce te ra...
"Denk nooit dat je niet anders bent dan wat het in de ogen van anderen misschien lijkt dat wat je was of misschien geweest bent niet anders was dan dat je wat je was geweest in hun ogen anders was geweest."
Alle reactie is meer dan welkom!
maandag 10 mei 2010
Zelfcomplexen en andere onzinnigheden
Een tijdje geleden gingen A. en ik winkelen. Toen ik een leuke broek had gevonden, was ‘ie ondanks de kleine maat toch nog te groot. Uit frustratie riep ik: “Hey A, moet je zien” en ik trok zo de gesloten broek van mijn kont af. Zij reageerde: “Nou, dat is helemaal niet leuk voor mij, hoor.” Waarop ik reageerde: “Nee, voor mij ook niet.” Waarna we beide enigszins gepikeerd weer in ons pashokje verdwenen. Wij delen een onzekerheid om tegenovergestelde redenen.
Iets anders: mijn vriendin M. Lang, blond en lekker. Ze zit vol leven en krijgt mannelijke aandacht waar menig vrouw jaloers op is. Zij heeft grote voeten. Daar kan ze niks aan doen, maar toch kan er geen schoen gepast worden zonder de vraag: “lijken mijn voeten hier groot in?”
Dan P. Uit Indonesië en laatst op bezoek. Erg donker van zichzelf en loopt, net als vele andere Indonesiërs, het liefst de hele dag in de schaduw. Want daar is wit de mode, zoals bruin hier de mode is. Maar waar wij half naakt vechten om een plekje in de zon om te voldoen aan schoonheidsidealen, heeft de wens van P. om wit te zijn niet alleen te maken met smaak. Want in Indonesië is een bruine huidskleur nog steeds de kleur van de minderbedeelden en dus van de mindere klasse. Het ontwijken van de zon is voor P. dus wel van een iets andere orde.
Toch is het onzinnig. En iedereen die ik ken heeft “uiterlijke” zelfcomplexen, onzekerheden, obsessies, whatever. De meeste hebben er meer schijt aan dan last van, maar het blijft onzinnig. Het feit dat P. misschien een meer legitieme reden heeft voor haar onzekerheid, bewijst dat juist. Het is maar net waar je woont, met wie je omgaat en welke zanger of zangeres een hit heeft. Onzinnig, dus.
Ik ben klein, heb geen kont zoals je wel begrepen zult hebben, wel een bril vanwege beschadigde ogen die ik te nietszeggend vind, ik weeg niet veel, maar het mag wel strakker, God had geen zin meer toen hij bij mijn wenkbrauwen kwam, ik heb lelijke voeten, dikke vingers, striae op mijn heupen en mijn haar is te dun. Maar weet je, ik ben gek op mijn onzinnigheden.
Meestal.
Iets anders: mijn vriendin M. Lang, blond en lekker. Ze zit vol leven en krijgt mannelijke aandacht waar menig vrouw jaloers op is. Zij heeft grote voeten. Daar kan ze niks aan doen, maar toch kan er geen schoen gepast worden zonder de vraag: “lijken mijn voeten hier groot in?”
Dan P. Uit Indonesië en laatst op bezoek. Erg donker van zichzelf en loopt, net als vele andere Indonesiërs, het liefst de hele dag in de schaduw. Want daar is wit de mode, zoals bruin hier de mode is. Maar waar wij half naakt vechten om een plekje in de zon om te voldoen aan schoonheidsidealen, heeft de wens van P. om wit te zijn niet alleen te maken met smaak. Want in Indonesië is een bruine huidskleur nog steeds de kleur van de minderbedeelden en dus van de mindere klasse. Het ontwijken van de zon is voor P. dus wel van een iets andere orde.
Toch is het onzinnig. En iedereen die ik ken heeft “uiterlijke” zelfcomplexen, onzekerheden, obsessies, whatever. De meeste hebben er meer schijt aan dan last van, maar het blijft onzinnig. Het feit dat P. misschien een meer legitieme reden heeft voor haar onzekerheid, bewijst dat juist. Het is maar net waar je woont, met wie je omgaat en welke zanger of zangeres een hit heeft. Onzinnig, dus.
Ik ben klein, heb geen kont zoals je wel begrepen zult hebben, wel een bril vanwege beschadigde ogen die ik te nietszeggend vind, ik weeg niet veel, maar het mag wel strakker, God had geen zin meer toen hij bij mijn wenkbrauwen kwam, ik heb lelijke voeten, dikke vingers, striae op mijn heupen en mijn haar is te dun. Maar weet je, ik ben gek op mijn onzinnigheden.
Meestal.
woensdag 5 mei 2010
Daggering goes mainstream
Volgens mij is dit toch wel de eerste commerciële videolip waarin wordt gedaggered. Dat komt van daggering. De droogneukdans uit Jamaica, ook wel Dolk-dans genoemd.
Ja, dames en heren, gewoon een beetje old fashion schuren is niet meer genoeg. Explore your sexual fantasies en laat niets aan de verbeelding over. Bespring die chick en rij die gast. Daggering is now!
Nu maar hopen dat we het allemaal overleven.
Ja, dames en heren, gewoon een beetje old fashion schuren is niet meer genoeg. Explore your sexual fantasies en laat niets aan de verbeelding over. Bespring die chick en rij die gast. Daggering is now!
Nu maar hopen dat we het allemaal overleven.
Abonneren op:
Posts (Atom)